Verslag loopcombi naar RBC

Soms zijn er wel eens van die beslissingen die je neemt die je later dan wel eens betreurt. Dit had er zo één kunnen zijn, maar werd het gelukkig niet.

Enkele maanden terug zaten sjors troelie (dat is ondergetekende in het frans) en Dozer (voorzitter Breda Locos) met niet zo nuchtere hoofden wat op de NAC-chat. Ergens diep in de nacht kwam het onzalige idee om naar Roosendaal te gaan lopen. En om het echt leuk te maken niet met zijn tweeën, maar met een hoop NAC-supporters. Gevolg: Het idee werd online gezet en tegen alle verwachtingen in meldden zich 130 mensen aan.

Gisteren was dan de dag waarop mensen ervoor betaald hadden om zichzelf te martelen. Om 10.30 meldde vrijwel iedereen zich in het weer open gestelde supportershome van de SV. Laten we eerlijk zijn, de SV is goed bezig de laatste tijd om hun door de jaren heen zeer gehavende image op te poetsen. Al bij diverse acties van de Breda Loco mannekes hebben ze hun medewerking verleend, waarvoor hulde. Maar dit terzijde.

Er zou om 11.00 uur vertrokken worden. Om 11.00 uur vertrok er niks, en dus besloten sjors troelie en WIKE om dan maar te vertrekken. Gevolg: iedereen vertrok. In de richting van Etten Leur, alwaar de eerste tussenstop bij Unitas zou zijn.

Nou, dat ging best lekker. Bij Prinsenbeek al werden we opgewacht door de o zo hard werkende vrijwilligers. Die waren daar zeer sportief met de auto naartoe gegaan om te kunnen melden dat ze er zeer moe van werden. B-side SR vertegenwoordiger Dimitri Ensing vond het ook erg leuk om een al eerder aangekondigde poging te doen uw teerbeminde verslaggever onderuit te schoppen en dus moest ie voor straf met zijn tree blikkies blijven staan. Eigen schuld, dikke bult zeg maar. Achteraf was het ook een leuk idee geweest om van afstand dat blikkie terug naar zijn teerbeminde aangezicht te smijten, want het spul dat er in zat was niet direct erg lekker. Dus zo werden onze smaakpapillen ook al gemarteld.

Allez, door maar weer. Het beruchte liesbos in. Martijn (verslaggever de Rat) vond dat wel een aardig idee en begon alvast achteruit te lopen. Uiteindelijk kwamen we pas op het einde van het Liesbos een paart je homo's tegen. Onder het zingen van 'de Homo's uit Breda' kwamen we er achter dat het de verslaggever en cameraman van Omroep Brabant waren die daar tussen de struiken stonden. Nou ja, dan kwamen ze uit Tilburg, maakt niet uit joh.

Etten Leur blijkt dichterbij Breda dan menigeen denkt. Al veel te snel waren we bij Unitas, waar de koppen snert voor iedereen al klaar stonden. Bovendien had de SV de poeplap getrokken zodat wij de portemofullie konden laten waar ie zat en op kosten van de supportersvereniging wat konden drinken. Waarvoor wederom dank. Na een half uurtje wilden de meeste mensen alweer vertrekken. Anders zouden de spieren koud worden en dat moet je niet hebben natuurlijk. Het ging net lekker. Mar daar was de organisatie even niet blij mee. Want de laatsten waren nog niet zo lang binnen en de kinderen (jawel, zelfs kinderen waagden zich aan deze idioterie) hadden hun soep nog niet op. Na nog even gewacht te hebben besloten we toch Jan Verdaasdonk maar na te lopen. Verdaasdonk (ex-voorzitter SV) was niet alleen de oudste deelnemer, maar veruit ook de snelste. Die man vertrok en was al op een kilometer afstand vordat je maar een stap verzet kon hebben. Onvoorstelbaar. Maar goed, achter 'm aan dus naar Hoeven. Nou, dat ging ook nog redelijk, hoewel er inmiddels al 1 afvallerse was te melden.En de eerste spierpijnen kondigden zich halverwege ook aan. Bovendien moest er nog even slootje gesprongen worden om Etten Leur te kunnen verlaten, maar eej, dat mag de pret niet drukken.

Hoeve werd in een redelijk tempo bereikt. Hoeve was de helft van de route en niet Etten Leur zoals een hoop mensen dachten. We kwamen er veel te vroeg bij de plaatselijke v.v. aan. Gelukkig was er wel een kantinebeheerder gevonden die in alle rappigheid zijn drankjes begon te verkopen. Nah jaaaa... weer was de SV ons voor en voor de tweede maal kon er gedronken worden op hun kosten. Zoals gezegd: de SV is onder Ad van de Bemt goed bezig om zich laagdrempeliger te maken voor alle NAC-supporters. En dat is beslist goed nieuws.

Ook in Hoeven wilden we al weer redelijk snel weg. Dit tot frustratie van het organiserend comité. Zodra we besloten te gaan werd er weer hard 'Als we gaan, dan gaan we met zijn allen, de kroegen overvallen...' gezongen, zodat de o zo hardwerkende vrijwilligers die inmiddels blaren op hun handen hadden van het knipkaarten knippen en spierpijn van het flesjes bier vasthouden in allerijl hun laatste slokken bier achterover konden gooien. Om vervolgens te roepen dat het nog te vroeg was. Wat voor ons weer een teken was om te vertrekken >:).

Vanuit Hoeven moesten we naar DIOZ in Zegge. Nu werd het wel steeds moeilijker, zelfs voor mensen die al eerder getraind hadden. Daar is sjors troelie (dat is Portugees voor ondergetekende) er niet één van. Het moet gezegd worden, het is een prachtig stuk tussen die twee dorpen. Veelal bos en hier en daar een akker. Daar moet een boer komend seizoen flink gefrustreersd over gaan raken, want er is aardig over zijn akker heen gestampt. Scheelde weer 200 meter lopen. Bovendien werd de eerste politiewagen waargenomen. Een zenuwachtig agentje met zijn duim in de lucht. waarschijnlijk was ie bang dat er op die akker gevochten werd of zo. Sja, voetbalsupporters en weilanden hÚ, dat gaat niet samen...

De pijnen werden nu wel heviger. Er werd aardig wat afgestrompeld en inmiddels telden we 5 uitvallers. Maar wat er nog liep had zich ook dapper voorgenomen om de rit ook uit te lopen. Elkaar oppeppend en opbeuren, met zelfs nog groepen zingende en schreeuwende supporters ergens achterin, gingen we weer door. De gezellige kantine van DIOZ werd ook veel vroeger bereikt dan verwacht. een pracht van een sneeuwpop met NAC-sjaal, gecreëerd door de o zo hardwerkende vrijwilligers, wachtte ons op het DIOZ-veld op. Waar de vrijwilligers nog de fut vandaan hadden gehaald om dat te doen... dat weten we niet. die gasten moesten onderhand kapot zitten van het pilsen en het gaspedaal indrukken... Maar hij stond er toch maar waarvoor dank en hulde.

Sjors Troelie (dat is Hongaars voor ondergetekende) en companen zaten er nu langzamerhand wel een beetje doorheen. Nog een paar kilometer te gaan. Uiteraard gingen we niet opgeven. zeker niet toen we zagen dat een aantal supporters nog de fut vond om te gaan staan voetballen op het besneeuwde veld van DIOZ. Stelletje ADHD's.

De organisatie vond het wel best zo. Ze zaten lekker warm binnen wat te pimpelen en we mochten pas om 18.00 uur bij Atletiekpark Red Band aankomen. Daar waren we het dus niet mee eens, en gelukkig bleken we niet de enigen. Nog even werd er tegenin geworpen dat de laatsten nog maar net binnen waren, maar de laatste stond naast ons en wilde ook weg. Om spierverzuring tegen te gaan. En dus klonk het 'ALS WE GAAAAAAN, DAN GAAN WE MET ZIJN ALLEEEEN, DE KROEGEN OVERVAHALLEN....' weer en moest het vrijwilligerslegioen weer in alle rappigheid het laatste bierschuim van hun lippen vegen om in de auto's te springen. Tussen Zegge en Roosendaal moest nog 1 controlepost worden opgericht. Het moet gezegd, die stond er ook. en dat was tevens een goeie, want hier werden de blikken Juupkes uitgedeeld en dat is uiteraard nooit vervelend. De eerste frustraties begonnen helaas een klein stukje verderop.

Ergens in een weiland (jawel, weer een weiland) stond een M.E. busje klaar. Iets verderop een stille. Jawel, we waren aan de rand van Roosendaal en de politie aldaar had besloten dat dit een mooie gelegenheid was om supportertje te gaan pesten. We waren nog maar net op sportpark Red Bend toen het busje zich op de parkeerplaats installeerde. Op dat moment was het 17.15. We hadden de hele dag tempo gemaakt bij de tussenstops om de spieren niet koud te laten worden. En nu kwamen de wouten roet in het eten gooien. we moesten op het sportpark blijven tot 18.00 uur. Reden? Ze waren bang dat de 130 aardig afgematte supporters rottigheid zouden gaan uithalen. Er zaten godver al diverse supporters te zuipen in hun binnenstad die niet waren gaan lopen, maar wij zouden rottigheid gaan uithalen. Daar was weer zeeeeer diep over nagedacht. Echt weer een klasse apart dit.

Om 18.00 ur mochten we dan onder politiebegeleiding (ja, echt waar, 28 kilometer zonder en dan moet het ineens) de laatste 2 kilometers gaan afmaken. Bij het stadion aangekomen stond er warme soep klaar voor de lopers, wat klasse is. Helaas kwamen we tegelijk aan met de bussen. De scorpio's die ons begeleiden ondernamen direct actie om er voor te zorgen dat de Loopcombi als eerste naar binnen mocht. Klasse van die gasten. Maar, o ellende, wie stapte er als hoofdsteward uit de laatste bus? Anneke-tanneke toverkol de NAC-supporter-naaister. Dat gaat dus fout, dat kan niet anders.

En inderdaad, dat ging dus ook fout. We vonden het niet meer dan fair dat de lopers die er nu echt helemaal doorheen zaten als eerste naar binnen mochten om een zitplaats te gaan zoeken. We hielden onze groep (de lopers dus) nog even tegen zodat we gazemanlijk naar binnen konden. Anneke tanneke toverkol gaf intussen het teken dat de deuren van de bussen open mochten en GODVERDOMME ze liet zo de busfiguren om ons heen richting ingang lopen. Wij kwaad, schreeuwen en schelden tegen dat mens dat ze ze tegen moest houden, Maar nee hoor. "Ik kan daar niks aan doen hÚ", lachtte ze nog.

Uiteraard duwden we de bussers nog even aan de kant. En een aantal liet de lopers ook echt wel voor. Niet dankzij onze hoofdstewardse, maar uit zichzelf en omdat zons zo opgefokt zagen wezen misschien. Maar een hele hoop gingen er gewoon bij staan met een smoel van 'ik heb ook gelopen hoor'. Ja, en wij zijn met zijn allen gekke henkie, nou goed? Matennaaiers. Meer respect voor de jongens van Breda Hooligans die er al lang en breed stonden en die gewoon gewacht heben tot we binnen waren. KLASSE!

Maar goed, op die twee laatste frustratietjes na was deze loopcombi perfect! Alles was tot in de puntjes geregeld en we hebben op een ludieke manier kunnen laten zien dat we er ook zonder verplichte bussen en stapels wouten op onze eigen manier wel komen zonder ellende. En hoewel de spieren nu nogal stram en stijf zijn heeft sjors troelie (dat is Zweeds voor ondergetekende) zeer zeker geen spijt van deze looptocht. Ook dank aan de o zo hardwerkende vrijwilligers. Want we kunnen wel op ze zeiken dat ze luie varkens zijn (zijn ze ook) maar zonder hen was het simpelweg niet gelukt. Klasse. Verder nog een woord van dank van ons aan de Supportersvereniging NAC voor het openstellen van hun home en voor het weggeven van consumpties. Ook klasse. En uiteraard aan de Breda Loco gasten, zonder wie er in de eerste plaats al helemaal geen loopcombi was geweest. Hulde, hulde en nog maar eens hulde. Op naar de volgende idiote actie.

Gerelateerd: